Więcej informacji znajdziesz na stronie głównej Gazeta.pl. Zgodnie z prawem zdrowe dziecko samo w domu może pozostawać po ukończeniu 7., 8. lub 13. roku życia - to zależy od rodzaju przepisów, jaki bierzemy pod uwagę, bo kwestie prawne też nie są jednoznaczne. Jednak według specjalistów od rozwoju dziecka nie tylko powinien o tym Z psychologicznego punktu widzenia nie istnieje graniczny wiek, od które dziecko może zostać samo w domu. Wszystko zależy od jego gotowości, dojrzałości, odpowiedzialności oraz zaufania rodziców. Cześć specjalistów uważa, że jeśli dziecko wyrazi zgodę i chęć, można zostawić je samo w domu już po skończeniu 10. roku życia. Niektóre nawet w wieku 11 czy 12 lat będą potrzebowały wsparcia rodziców. Od kiedy dziecko może zostać samo w domu? Zdaniem rodziców. Na profilu facebookowym eDziecko.pl rodzice dzielą się przemyśleniami na ten temat. Jako 8-latka zostawałam sama w domu Prawidłowa temperatura ciała powinna wynosić od 36 st. do 37 st. C. Kiedy jest powyżej tej temperatury, ale poniżej 38 stopni, mówimy o stanie podgorączkowym, który może się pojawić też pod wpływem intensywnego wysiłku fizycznego lub stresu. Jednak już 37,5 st. C powinno wzbudzić zaniepokojenie rodziców, którzy powinni To oznacza, że Twoje dziecko może samodzielnie zrobić drobniejsze zakupy, kupić słodycze czy zabawki, kupić bilet, itp. Czy 15 latek może zostać sam w domu na kilka dni? 106 kw, nie ma żadnych regulacji prawnych wskazujących na granice wieku pozostawienia dziecka samego w domu bez opieki. – Należy odnieść się do rozsądku rodzica. Od 25 maja wznowiono w szkołach zajęcia dla dzieci z klas 1-3. Przedszkola w niektórych miejscowościach zostały otwarte już 6 maja w ramach drugiego etapu znoszenia obostrzeń. Prof. Robert Flisiak uważa, że placówki oświatowe powinny zostać otwarte dopiero w ostatnim etapie odmrażania gospodarki. lIgRxCe. Zastanawiasz się, od kiedy możesz zostawić dziecko samo w domu? Kiedy jest odpowiednia pora? Sprawdź i przekonaj się sama! fot. Wśród rodziców trwają spory i zdają się nie mieć końca. Trudno powiedzieć wprost, kiedy jest dobry czas, bo to wszystko zależy od dziecka i od rodzica. To ty sama wiesz najlepiej, kiedy jest dobry czas, na jak długo możesz wyjść i czy na dziecko czyhają jakieś zagrożenia. Od kiedy dziecko może zostać samo w domu? Polskie prawo nie reguluje dokładnie i jednoznacznie tego, które dzieci mogą zostać same w domu. Jednak na przykład w art. 106 Kodeksu wykroczeń czytamy, że karalne jest pozostawienie dziecka do lat 7 w okolicznościach, które stwarzają zagrożenie dla jego zdrowia (np. możliwość wzniecenia pożaru). Takie postępowanie może się spotkać z karą grzywny bądź nagany. Zobacz więcej: Dzieci a internet. Jak czasy zdalnego nauczania zmusiły nas do zaostrzenia kontroli? Psychologowie i pedagodzy nie zalecają jednak pozostawiania samego w domu dziecka poniżej 10 roku życia. Uważają, że nawet starsze dzieci powinny być w odpowiedni przygotowywane do samodzielnego pobytu w domu i że nigdy nie jest to dla nich odpowiednim rozwiązaniem. A co na to rodzice? fot. Dziecko samo w domu - jaki wiek najlepszy? Są matki, które wychodzą na kilka minut nawet jak mają jeszcze noworodka lub maleńkie niemowlę. Często zdarza się to, gdy mają psa i muszą go wyprowadzić na "szybkie siku" albo gdy musza wyjść na chwilę do sklepu, który mają pod domem. Zazwyczaj odbywa się to w czasie, gdy dziecko ucina sobie drzemkę. Gdy jednak robi się starsze i może np. spaść z łóżka albo wyjść z kojca, to rodzice rezygnują z tego typu praktyk, bo im starsze dziecko tym większe zagrożenie. Trudno powiedzieć, czy zostawienie tak małego dziecka na 5 minut jest czymś bardzo złym. Większość mam w czasie drzemki dziecka albo idzie pod prysznic albo do łazienki, albo po prostu spać, więc często też nie słyszą od razu jak dziecko się przebudzi. Dziecko samo w domu - jak wytłumaczyć, gdzie idą rodzice? Czyli w okolicach 4-5 roku życia rodzice czasami zostawiają dzieci same w domu, gdy wychodzą na chwilę do pobliskiego sklepu albo do kontenera wyrzucić śmieci. Nie wydaje się to niebezpieczne, ale nierzadko zostawienie kilkulatka samego w domu wiąże się z większym zagrożeniem niż zostawienie nieraczkującego niemowlęcia. Kilkulatek lubi zrobić przegląd możliwości całego mieszkania i nierzadko strach jest zostawić go samego nawet na kilka chwil. Zobacz więcej: Jestem ojcem, ale dziecko mówi do mnie „mamo”. Czy powinno mi to przeszkadzać? Czy dziecko w wieku szkolnym może zostać samo w domu? To najczęściej podawana odpowiedź wśród rodziców. Rodzice najczęściej uważają, że skoro dziecko może już chodzić do szkoły, robi się coraz bardziej odpowiedzialne, to znaczy, że spokojnie może nawet na dwie godziny zostać samo w domu. Pojawia się tu problem, bo różnica między 6-latkiem a 7-latkiem jest ogromna, a i jeden, i drugi wiek to czas, kiedy dziecko zaczynają chodzić do szkoły. fot. Najrozsądniejsze wydaje się więc, jeśli już naprawdę musimy, zostawienie w domu samego dziecka, które ma więcej niż 7 lat. Pamiętajmy jednak, że aby takie dziecko mogło bezpiecznie zostać samo w domu, to musi ono wiedzieć, że nie odkręca się gazu, nie zamyka w łazience na klucz, jeśli nie ma nikogo w domu, nie bawi się zapałkami, nie grzebie w dokumentach rodziców i nie otwiera drzwi NIKOMU, bo rodzice mają klucze. Nie zostawiamy też samego w domu dziecka, które nie zna numerów telefonów rodziców i numerów alarmowych (najlepiej mieć wszystkie wypisane w domu w widocznym miejscu). Pamiętajcie, że nie ma sztywnych reguł co do wychowywania dzieci. Są dzieci, które rozumieją niemalże wszystko w wieku 7 lat, a są takie, które w wieku 12 lat stanowią poważne zagrożenie. Musicie więc bacznie obserwować swoje dziecko i wsłuchać się w jego potrzeby i możliwości. Nie ma gotowej odpowiedzi określającej minimalny wiek malca pozwalający na samodzielnie pozostawienie w domu. Tak naprawdę tylko rodzic wie na jakim etapie rozwoju jest jego dziecko. W jednych domach bez problemu będzie można zostawić samego siedmiolatka, w innych strach będzie pozostawić dziesięciolatka. Najważniejsze jest wcześniejsze przymierzenie się do samodzielnego pozostawiania. Lepiej nie robić tego znienacka, nawet jeśli zmusi nas do tego sytuacja. Rodzice muszą przygotować dziecko, porozmawiać z nim, uzyskać jego zgodę. Dziecko powinno wykazać chęć i gotowość oraz samodzielność. Jak to sprawdzić? W miarę możliwości pozwólmy szkrabowi na pójście do pobliskiego sklepu. Sprawdźmy czy dziecko jest w stanie przestrzegać ustaleń. Poza tym takie sytuacje są świetną okazją do rozwoju samodzielności. Niemniej dzieci poniżej dziesiątego roku życia raczej nie powinny pozostawiać same, tym bardziej na długi czas. Lepiej jest stosować zasadę ograniczonego zaufania, gdyż nawet dom, w którym na co dzień żyjemy, pełny jest niebezpieczeństw. Nigdy nie wiadomo na jaki pomysł wpadnie pociecha. W wyjątkowych sytuacjach o pomoc możemy poprosić zaprzyjaźnioną sąsiadkę, która pod naszą nieobecność zajmie się małym sąsiadem lub będzie zaglądać do niego w dojdzie do pozostawienia dziecka samego w domu konieczne jest ustalenie reguł oraz bezwzględnych zasad bezpieczeństwa. Uczulmy córkę lub syna, aby nikomu nie otwierało drzwi, nawet jeśli usłyszy dość znajomy głos oraz aby nie odbierało telefonu i domofonu. Najlepiej, żeby dziecko udawało, ze nie ma nikogo w domu. Zapewnijmy, ze rodzice mają klucze i bez problemu wejdą do mieszkania. Szczegółowego omówienia wymagają zakazy i nakazy, między innymi zakaz włączania kuchenki gazowej, otwierania okien i zapraszania kolegów. Pozwólmy córce lub synowi na zadawanie pytań i wyjaśnijmy wszelkie pewności przećwiczmy z dzieckiem różne możliwości i sposób zachowania się. Zadbajmy o ciekawy sposób spędzania czasu, aby pociecha miała czym się zająć pod naszą nieobecność. Wtedy szybciej upłynie czas samotnie spędzany. I co ważne, gdy opuszczamy mieszkanie, zostawiając w nim samego szkraba, nie zapomnijmy zamknąć drzwi na jakim wieku Wasze dziecko zaczęło samo zostawać samo w domu? Jakich rad mu udzieliliście? Podzielcie się doświadczeniami. Anna ChmielewskaAnna Chmielewska – pedagog szkolny, trener szybkiego czytania oraz – przez pewien czas – nauczyciel wspierający w integracyjnym oddziale zerowym. Dodatkowo ukończyła studia z zakresu edukacji elementarnej i terapii pedagogicznej. Współpracowała z jednym z serwisów edukacyjnych, pisząc artykuły dla rodziców oraz tworząc karty pracy dla maluchów i uczniów. Nasz specjalista pisze o sobie: Od zawsze lubiłam pomagać. Czynnie angażowałam się w działania woluntarystyczne, zwłaszcza w pomoc rodzinom z problemem alkoholowym. Po studiach rozpoczęłam pracę w szkole i tak zostało do dziś. Obecnie pracuję w szkole z oddziałami integracyjnymi, co jest dodatkowym wyzwaniem dla pedagoga. Lubię to, co robię, ale jednocześnie szukam nowych wyzwań. Jako trener szybkiego czytania poszerzam możliwości ludzkiego mózgu, a pisząc artykuły w serwisach, dzielę się tym, co wiem. Odskocznią od życia zawodowego są dla mnie książki oraz zacisze domowe, zapach namiętnie pieczonych ciast i aromat świeżo zaparzonej kawy. No i rozmowy przy stole – o marzeniach, pragnieniach i nadziejach. Od kilku miesięcy odnajduję szczęście w macierzyństwie, w odkrywaniu świata przez cudowną małą istotkę. Życie nabiera innej jakości, już nie trzeba tak się śpieszyć... Pisanie jest dla mnie pasją, zamykaniem w słowa własnych doświadczeń, wiedzy i myśli. Jest spotkaniem z czytelnikami, ale też z samą sobą... Zobacz też Może Cię zainteresuje: POPULARNE POSTY Na rodzicach ciąży obowiązek wychowania dziecka i pieczy nad nim, mają nim kierować i troszczyć się o nie mając na uwadze jego dobro. Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską. Tak stanowi Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Przecież powszechnie wiadomo, że każdy rodzic dba o swoje dziecko lepiej niż wszyscy inni i wie najlepiej wszystko. Prawda? No jasne, że tak! 😉 I właśnie jest taka kwestia związana z wychowaniem dzieci, w której wydaje się, że ustawodawca nie narzuca jednoznacznej odpowiedzi pozostawiając tę decyzję rozwadze rodziców i opiekunów, ponieważ brak jest przepisu, który mówiłby wprost o tym, w jakim wieku można zostawić dziecko samo w domu. Co mówi prawo? Wskazówką może być treść art. 106 Kodeksu wykroczeń, który stanowi, iż “Kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7 albo nad inną osobą niezdolną rozpoznać lub obronić się przed niebezpieczeństwem, dopuszcza do jej przebywania w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowia człowieka, podlega karze grzywny albo karze nagany.” Oznacza to, że pozostawienie bez opieki dziecka, które nie ukończyło 7 lat albo dziecka, które co prawda przekroczyło ten wiek, ale nie jest w stanie rozpoznać lub obronić się przed niebiezpieczeństwem jest penalizowane. Nie ma tutaj znaczenia, czy wystąpił jakiś fatalny skutek, bowiem sama ewentualność takiego wydarzenia jest tutaj brana pod uwagę. Czymże zatem są te “niebezpieczne dla zdrowia okoliczności”? To takie, które według kryteriów obiektywnych stanowią realne zagrożenie dla zdrowia dziecka. Od razu nasuwa się skojarzenie, że jest to kryterium dające szerokie pole do dyskusji. Odwołując się jednak do zdrowego rozsądku, można sądzić, że będzie to np. pozostawienie dziecka samego na podwórku przy ruchliwej ulicy, w przydomowym warsztacie z ostrymi narzędziami, w domu z łatwym dostępem do kuchenki gazowej, w samochodzie w upalny dzień itd., itd. Całą masę innych zagrożeń chyba może nam podpowiedzieć tylko wyobraźnia, ale to co dla jednych niebezpieczne, innym może nawet nie przyjść do głowy. Dlatego też trudno konkretnie odpowiedzieć na to pytanie, a wszystkie czynniki będą rozpatrywane indywidualnie w każdej sprawie. Zazwyczaj jednak są to przypadki wynikające z lekkomyślności niż popełniane umyślnie. Kolejny przepis, który również odwołuje się do granicy 7 lat stanowi, iż “Kto zostawia małoletniego do lat 7 w okolicznościach, w których istnieje prawdopodobieństwo wzniecenia przez niego pożaru, podlega karze grzywny albo karze nagany” (art. 82 § 6 KW). Tak jak my dorośli jesteśmy różni, tak i różne są dzieci. Bez względu na ich wiek metrykalny mogą mieć inny stopień rozwoju, cechy charakteru, poczucie odpowiedzialności czy zaradności, dlatego to na rodzicach i opiekunach ciąży obowiązek opieki nad nimi i decydowania czy dzieci są na to gotowe, by zostać same w domu. W skrajnych przypadkach, jeśli zajdzie uzasadnione podejrzenie, że obowiązki rodzicielskie są zaniedbywane, sprawa może zostać skierowana do sądu rodzinnego. Dziecko na drodze Warto w tym miejscu jeszcze wspomnieć o tym, co prawo mówi na temat samodzielnego poruszania się dzieci po drodze, to jest na przykład gdy chce wrócić do domu ze szkoły czy odwiedzić kolegę mieszkającego na innym osiedlu. Sięgając po ustawę Prawo o ruchu drogowym, w jej artykule 43 ust. 1 przeczytamy, iż “Dziecko w wieku do 7 lat może korzystać z drogi tylko pod opieką osoby, która osiągnęła wiek co najmniej 10 lat”. Ważne jest to, że “drogą” określa się nie tylko jezdnię z poboczem, ale również “chodnik, drogę dla pieszych lub drogi dla rowerów, łącznie z torowiskiem pojazdów szynowych”. Wyłączone z tego przepisu są jedynie strefy zamieszkania (oznaczone znakiem D-40) oraz drogi przeznaczone wyłącznie dla pieszych (alejki ze znakiem C-16). Oznacza to również, że starsze, już dziesięcioletnie rodzeństwo, może poruszać się po drodze wraz ze swoim młodszym bratem czy siostrą oraz, że znów ustawodawca powołuje się na granicę 7 roku życia stanowiąc, iż dziecko, które go nie ukończyło, nie może samodzielnie iść lub wracać ze szkoły. Dopuszczony będzie natomiast samodzielny powrót ze szkoły, która położona jest wewnątrz osiedlowej strefy zamieszkania, w której dziecko mieszka. Zakres odpowiedzialności za niezastosowanie się do powyższego, znajdziemy w art. 89 KW o następującej treści: “Kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7, dopuszcza do przebywania małoletniego na drodze publicznej lub na torach pojazdu szynowego, podlega karze grzywny albo karze nagany.” Tak jak w przypadku pozostawania dziecka samego w domu, tak i w sytuacji gdy ma ono być “samodzielnym pieszym” wiele zależy od jego gotowości i poziomu zaufania rodziców, które mają o nim największą wiedzę. Miejmy świadomość zagrożeń, zachowujmy ostrożność i zdrowy rozsądek! 🙂 Anna Marcinek Prawnik, absolwentka Szkoły Prawa Francuskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz studiów podyplomowych na kierunku Prawo karne skarbowe i gospodarcze, a także Prawo medyczne i bioetyka. Interesuje się tematyką praw pacjenta, błędów medycznych i związaną z nimi odpowiedzialnością. Prywatnie żona, mama i miłośniczka swojej labradorki 🙂 Bądź z nami w kontakcie poprzez nasz fanpage na Facebook’u. Zobacz także jak pracujemy na Instagramie. Zapisz się na newsletter po dawkę wiedzy i aby otrzymywać specjalne oferty dla subskrybentów! Pamiętacie perypetie Kevina, którego rodzice zostawili samego w domu? Przed oczami rodziców ukazują się rozmaite obrazy i wyobrażenia. A kiedy jest właściwy moment, by własne dziecko mogło zostać samo w domu? Na jakim etapie rozwoju dzieci są do tego gotowe? Uwaga! Reklama do czytania Życie seksualne rodziców Zacznij świadomie budować swoją relację z partnerem Jak zrozumieć się w rodzinie Jak dostrzec potrzeby innych i być wysłuchanym Tylko dobre książki dla dzieci i rodziców | Księgarnia Natuli Australia i USA Badania przeprowadzane w Australii wykazały, że co najmniej jedno na czworo dzieci w wieku 10 i 11 lat pozostawione jest bez nadzoru dorosłych dłużej niż godzinę, co najmniej raz w tygodniu. Badano 10 tysięcy rodzin, w których mamy (ojcowie także) pracowały i nie zawsze miały możliwość zapewnienia dzieciom opieki kogoś dorosłego. Władze w Stanach Zjednoczonych i Australii ostrzegają rodziców, że wychodzenie i pozostawianie dzieci samych w domu może grozić konsekwencjami, np. zarzutem zaniedbania. Jednak w rzeczywistości w obu krajach nie istnieją przepisy lub wytyczne prawne określające wiek dziecka, które można jeszcze zostawić bez nadzoru w domu. Właściwy moment Podstawowym wskaźnikiem mówiącym, czy dziecko jest gotowe, aby zostać w domu bez opieki, jest jego dojrzałość. Dzieci dojrzewają w różnym wieku i każde z nich jest przypadkiem odrębnym. Amerykańska organizacja Safe Kids sugeruje, że dzieci są „ogólnie” gotowe do takiej niezależności w wieku około 12 lub 13 lat. Ale oczywiście możemy wychować dojrzałego, odpowiedzialnego 10-latka lub 15-latka, któremu nie możemy jeszcze zaufać. Według organizacji National Society for the Prevention of Cruelty to Children (NSPCC), większość dzieci w wieku 13 lat nie jest na tyle dojrzała, aby sobie poradzić w nagłych wypadkach i żadne dziecko poniżej 16 roku życia nie powinno być pozostawiane samo na noc. Przygotowanie Najważniejsze są próby, “przymierzanie się” z dzieckiem do samodzielności w domu. Lepiej nie robić tego znienacka, nawet jeśli zmusi nas do tego sytuacja. Rodzice muszą przygotować dziecko, porozmawiać z nim, uzyskać jego zgodę. Dziecko powinno wykazać chęć i gotowość oraz samodzielność. Bezpieczeństwo przede wszystkim Zanim dojdzie do pozostawienia dziecka samego w domu konieczne jest ustalenie reguł oraz bezwzględnych zasad bezpieczeństwa. Pamiętajmy, że w Polsce dziecko pozostaje pod opieką rodziców do 18 roku życia. Jeśli podczas twojej nieobecności coś stanie się dziecku, odpowiadasz za to. Kilka rad: Ważne jest, by wyczulić dziecko na to, by nie odbierało telefonu, domofonu i nikomu nie otwierało drzwi, nawet jeśli usłyszy dość znajomy omówienia wymagają zakazy i nakazy, między innymi zakaz włączania kuchenki gazowej, otwierania okien i zapraszania dziecku na zadawanie pytań i wyjaśnijmy wszelkie pewności przećwiczmy z dzieckiem różne możliwości i sposób zachowania o to, by ważne numery telefonów były w zasięgu wzroku dzieci, np. na lodówce. Faktem jest, że czasy się zmieniają. Kilkanaście lat temu żadnym problemem nie był samodzielny powrót dziecka ze szkoły do domu, zakupy w sklepie czy popołudnia spędzane u koleżanki, potem wzajemne odprowadzanie się. Dziś jest inaczej. Wielu rodziców, zresztą mając ku temu powody, jest wyczulonych, ostrożnych jakby za bardzo. Wolą by dziecko „bezpiecznie” spędzało czas, zamiast pograć w piłkę na podwórku, czy iść do parku na sanki. Często zapominamy o najważniejszym, o rozmowie z dziećmi, także na temat bezpieczeństwa! Uwaga! Reklama do czytania Jak zrozumieć małe dziecko Podręcznik świadomego rodzicielstwa Konflikty w rodzinie Koniec z awanturami, czas na rozwiązania Tylko dobre książki dla dzieci i rodziców | Księgarnia Natuli Ostatnie tragiczne wypadki sprawiają, że coraz częściej zastanawiamy się, czy można dziecko zostawić bez opieki dorosłych i w jakim wieku. Każdy rodzic przyzna, że znalezienie chwili na załatwienie wydłużającej się listy sprawunków jest bardzo trudne przy maluchach ciągle potrzebujących naszej uwagi. A co, jeśliby tak na chwilę zostawić je same? Problem w tym, że często nie wiemy, kiedy nasze pociechy są na to gotowe i jak zapewnić im bezpieczeństwo. Ilu letnie dziecko może zostać samo w domu? Pozostawienie dziecka bez opieki samego w domu to duży stres dla większości rodziców. Jednak zdarzają się sytuacje, kiedy naprawdę nie mamy innego wyjścia. Na naszym forum matki często wymieniają się doświadczeniem i radami w tym temacie. Najczęściej pojawiającym się wątkiem są rozważania, w jakim wieku można zostawić dziecko bez opieki w domu. W przypadku wieku dziecka, zdania są podzielone. Jedna z matek o nicku “akacja” napisała: Moja zostawała jako 7– latka sama w domu (z psem i królikiem), cały czas miałam z nią kontakt telefoniczny, wiedziała co jej wolno, a czego nie i zawsze trzymała się reguł. Niemniej jednak nie lubię kiedy musi siedzieć sama… W odpowiedzi “kevlar-girl” dodała komentarz: Jestem chyba kwoką, bo ja mojego obecnie 10-latka, zaczęłam samego zostawiać w domu na około 1h dopiero w wieku 9 lat, mimo tego, że to nadzwyczaj rozsądne i mądre dziecko i nie ma głupich pomysłów, tak jak jego młodszy brat. Wiadomo, że dużą rolę odgrywa to, jak bardzo niezależne i dojrzałe jest nasze dziecko. Warto jednak pamiętać, że w sytuacji, kiedy jest samo w domu, może zachowywać się trochę inaczej, niż pod naszą opieką. Niektóre dzieci mogą spokojnie oglądać telewizję przez godzinę, inne spanikują zupełnie bez powodu lub wymyślą i zrobią nagle coś, co narazi je na niebezpieczeństwo. Niestety, czasem wystarczy, że rodzic tylko odwróci wzrok lub zaśnie, a maluch już coś zbroi. Tak było w przypadku dzieci bawiących się w chowanego, podczas gdy rodzice spali. Malutki chłopiec zatrzasnął się w pralce i zmarł na skutek uduszenia. Sprawdź też: Zmarło dziecko, które zatrzasnęło się w pralce. Fatalny finał zabawy w chowanego Mama ostrzega: nasza córka dostała paraliżu po ugryzieniu kleszcza! Jeden z takich przypadków został udokumentowany również na filmiku poniżej, kiedy to malutkie dziecko wspięło się na parapet okna wysokiego budynku. Na szczęście, nie doszło do tragedii. Na jak długo zostawić dziecko? Lepiej nie igrać z czasem! Drugim najczęściej zadawanym pytaniem na forum jest: na jak długo można zostawić dziecko bez opieki? Matka zadała pytanie, czy pozostawienie pociechy na 9h to już przesada. W odpowiedzi “monikagrzmiel” napisała: Niestety, byłam zmuszona. Moja córcia miała wtedy 10 lat. Przyzwyczaiłam ją stopniowo od pół godziny, a potem zorganizowałam to tak, że mąż był z dzieckiem do 10 godziny, a ja wracałam z pracy o 15. Moja córcia miała przygotowane jedzenie i picie, zakaz wchodzenia do kuchni, zakaz otwierania drzwi – tak, jakby nikogo nie było w domu. Dało radę. Dzwoniliśmy do niej co godzina. Miała też zielone światło na komputer, więc szybko minął jej czas. Większość forumowiczek była zgodna, że mimo wszystko 9h godzin to już za długi okres czasu i lepiej nie zostawiać dzieci na dłużej niż 3h. Zanim nasza dziecko pozostanie bez nadzoru dorosłych, należy wytłumaczyć jej pewne zasady: nie otwierać drzwi obcym, nie odbierać telefonów, nie korzystać z kuchenki, a najlepiej nie wchodzić do kuchni itp. To wszystko wydaje się być oczywiste, ale kiedy w grę wchodzi zdrowie i bezpieczeństwo dziecka, lepiej nie ryzykować. Dziecko samo w domu w świetle prawa Jedna z forumowiczek “jaga” dodaje: Nie zostawiłabym 8-latka. Co do 11-latka, to nie wiem, nie mam doświadczenia, ale 9 godzin wydaje mi się trochę za długo… Koleżanka z pracy ma dwoje dzieci w podobnym wieku (9 lat i 12) i zostawia. Przeglądałam net pod tym kątem i znalazłam: Kodeks Rodzinny nic nie mówi o wieku dziecka, w którym można je zostawić bez opieki. Ale Kodeks Wykroczeń mówi, nie wolno pozostawiać bez opieki dziecka do lat 7. W tym wieku dziecko może też samodzielnie poruszać się po drodze publicznej – w szkole Kacpra sporo dzieci już samych wraca ze szkoły. Co ciekawe, w Kodeksie Karnym jest mowa o „obowiązku troszczenia się” o małoletniego poniżej lat 15 i o tym, że za porzucenie grożą 3 lata więzienia (czy zostawienie dziecka na kilka godzin to porzucenie?). Rzeczywiście, nie do końca wiadomo, kiedy można zostawiać dziecko samo w domu w świetle prawa. Według kodeksu wykroczeń art 106: “Kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7 albo nad inną osobą niezdolną rozpoznać lub obronić się przed niebezpieczeństwem, dopuszcza do jej przebywania w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowia człowieka, podlega karze grzywny albo karze nagany.” Jak tłumaczy radca prawny, Danuta Janiszewska w wypowiedzi dla portalu – Należy odnieść się do rozsądku rodzica. Na pewno bez opieki nie powinny pozostawać niemowlęta i dzieci małe. Dzieci w wieku szkolnym natomiast, w zależności od ich rozwoju, cech charakteru, ich samodzielności, rodzica oraz jego zaufania do swojej pociechy Nie istnieje jednoznaczna odpowiedź, kiedy dziecko jest gotowe, by zająć się sobą. Każdy rodzic powinien kierować się rozsądkiem oraz rodzicielską intuicją, zawsze jednak stawiając dobro i bezpieczeństwo pociechy na pierwszym planie. [Zdjęcie główne:

czy ośmioletnie dziecko może zostać samo w domu