1. = Concatenate (A2, „”, B2) Krok 1: W pustej komórce, takiej jak C2, wprowadź formuły = Concatenate (A2; „”; B2) zobacz zrzut ekranu: Krok 2: Naciśnij Wchodzę i kliknij komórkę C2, a następnie przeciągnij uchwyt wypełniania, aby skopiować formuły w zakresie, który chcesz wypełnić. Następnie otrzymasz jedną kolumnę z Usuń zduplikowane znaki w komórce za pomocą funkcji zdefiniowanej przez użytkownika. Jeśli masz wiele wystąpień tego samego znaku w komórce, aby usunąć zduplikowane znaki w komórce i zachować tylko pierwsze wystąpienia, jak pokazano na poniższym zrzucie ekranu, możesz użyć następującej funkcji zdefiniowanej przez użytkownika. 1. Funkcja PORÓWNAJ uwzględnia wielkość liter, ale ignoruje różnice w formatowaniu. Funkcja PORÓWNAJ umożliwia sprawdzanie tekstu wprowadzanego do dokumentu. Składnia. PORÓWNAJ(tekst1;tekst2) W składni funkcji PORÓWNAJ występują następujące argumenty: Tekst1 Argument wymagany. Pierwszy ciąg tekstowy. Jak to zapisać aby dwa wyniki byty widoczne w jednej komórce excel/openoffice jedna pod drugiej? Oto przykład tej komórki: jeden wynik drugi wynik A funkcja: =JEŻELI(H4<7; "=A4&ZNAK(10)"; "")=JEŻELI(H5<7; "=A5&ZNAK(10)"; "") w komórce A4 jest jeden wynik a w komórce A5 jest drugi wynik Niestety wyświetla się jedynie FALSE W funkcji ADRES argument ten jest czwartym wpisywanym argumentem, co spowodowało, że opcjonalny argument pozwalający zdefiniować nazwę arkusza został przeniesiony na pozycję piątą. W przypadku funkcji ADR.POŚR argument ten znajduje się na drugiej pozycji. W obu funkcjach, gdy argument przyjmie wartość 0, używana będzie notacja W1K1. Wartość w komórce C2 =A1:F4. Komórki od A1 do F4. Wartości we wszystkich komórkach, ale po wpisaniu formuły należy nacisnąć klawisze Ctrl+Shift+Enter. Uwaga: ta funkcja nie działa w aplikacji Excel dla sieci Web. =Aktywa-Pasywa. Komórki o nazwach Aktywa i Pasywa. Wartość komórki o nazwie Aktywa pomniejszona o wartość komórki o bZJ0. Uwaga: przeglądasz tę stronę na urządzeniu o niewielkim ekranie (szerokość 6;6; JEŻELI(D2=7;0; JEŻELI(D2=1; JEŻELI(E29,5;9,5))))))) Rys. 6: Schemat algorytmu. Jak widać, trzy relacje występujące w tej formule nie mają przypisanej akcji alternatywnej, czyli nie wystąpił dla nich trzeci argument funkcji JEŻELI a to oznacza, że wyniki mogą być niepoprawne. Program Calc reaguje na brak argumentu w zależności od tego, czy jest to wersja LibreOffice, czy Apache OpenOffice. LibreOffice Calc pozwala na pominięcie każdego z argumentów i przyjmuje wówczas, że ten pominięty argument odpowiada wartości 0. Teoretycznie można więc wpisać funkcję JEŻELI w postaci =JEŻELI(;;) co spowoduje wstawienie liczby 0 do komórki z taką formułą. 0 dlatego, że pominięcie pierwszego argumentu jest traktowane jak 0, a zero odpowiada wartości FAŁSZ, co dla tej funkcji oznacza wybór trzeciego argumentu, który jeśli go brakuje, zostanie zastąpiony zerem. Inaczej jest w Apache OpenOffice. Ten dopuszcza pominięcie tylko ostatniego argumentu, wstawiając jako jego wynik stałą FAŁSZ, czyli w arytmetycznym zrozumieniu tej wartości – 0. Jeśli zostanie pominięty drugi argument, wyświetlany jest komunikat „Błąd:518”, a jeśli zostanie pominięty pierwszy argument, Calc zaproponuje modyfikację formuły poprzez pominięcie pierwszego średnika i w tej sytuacji drugi argument staje się pierwszym, trzeci drugim, a trzeci jest pominięty. Jeżeli pominięto i drugi argument, kolejny komunikat zaproponuje usunięcie także tego średnika. Gdy zaproponowana modyfikacja zostanie odrzucona, formuła wyświetli „Błąd:511”, jeśli przyjęta – formuła przyjmie postać =JEŻELI(arg) i wyświetli wartość PRAWDA, gdy argument ma wartość różną od zera albo FAŁSZ, gdy ten argument ma wartość zerową. Jeśli pierwszy argument nie będzie liczbą, w obu wersjach programu Calc wynikiem jest błąd #ARG!. W przypadku tego schematu brakują akcje związane z wartością logiczną FAŁSZ. Jest to ostatni argument funkcji JEŻELI więc jego pominięcie oznacza przyjęcie wartości 0. Schemat unaocznia także fakt, że jakiekolwiek działania dotyczą tylko takiego przypadku gdy wartość D2 wynosi 6. Badanie w ścieżce odpowiadającej za spełniony warunek D2=6 warunku D2=7 lub D2=1 jest bez sensu, bo D2 w tej ścieżce to przecież 6. Zwróćmy także uwagę na fragment schematu zawierający wyrażenia logiczne E26. Już pierwsza relacja oznacza, że pójście ścieżką FAŁSZ to ścieżka, w której E2>6 więc to badanie nie jest potrzebne. Podobnie jest z dwoma ostatnimi warunkami decyzyjnymi. Jeśli E2 nie spełnia warunku, że E26;SUMA(E2-F2);0)) Odpowiada ona takiemu schematowi: Rys. 8: Schemat algorytmu. W tej formule oczywiste jest, że zastosowanie funkcji SUMA do wyrażenia E2-F2 jest bezsensowne, gdyż już wyrażenie E2-F2 zwraca wartość będącą oczekiwanym wynikiem. W powyższej formule komórka przyjmuje, jak widać albo wartość odejmowania E2-F2 (i dzieje się to tylko wtedy gdy D2=6 i jednocześnie E2>6) albo zero w pozostałych przypadkach. W tym wyrażeniu także pominięty został ostatni argument pierwszej funkcji JEŻELI więc wartość 0 jest przypisywana dla każdego warunku, gdy D26. Skorygowany schemat może więc wyglądać następująco: Rys. 9: Schemat algorytmu. Pierwszym wyrażeniem funkcji możne zatem być wyrażenie logiczne wykorzystujące funkcję I, które będzie generowało wynik PRAWDA tylko wtedy gdy oba warunki będą spełnione. =JEŻELI(I(D2=6;E2>6);E2-F2;0) Tylko czy na pewno trzeba w tej sytuacji zastosować funkcję JEŻELI? Pamiętajmy, że wartości logicznej PRAWDA otrzymywanej jako wynik wyrażenia logicznego odpowiada arytmetyczna wartość 1 natomiast wartości FAŁSZ – arytmetyczna wartość 0. Tę formulę można więc zastąpić następująco: =(E2-F2)*I(D2=6;E2>6) albo wręcz tak: =(E2-F2)*(D2=2)*(E2>6) W pierwsze postaci tej formuły funkcja I zwróci wartość 1 albo 0. Wiadomo, że każda wartość liczbowa pomnożona przez 1 daje tę samą liczbę a przez 0 – zero. W drugiej postaci obliczenie różnicy E2-F2 nastąpi tylko wtedy gdy oba wyrażenie logiczne będą prawdziwe, czyli arytmetycznie wyniosą 1. Kończąc temat schematów blokowych, poruszę jeszcze jeden jego aspekt, wynikający z wcześniejszego stwierdzenia, że każdy argument funkcji może być dowolnym złożonym wyrażeniem. Gdy takim wyrażeniem ma być pierwszy argument funkcji JEŻELI jego schemat formalnie należałoby umieścić wewnątrz bloku decyzyjnego, albowiem w nim wpisany jest pierwszy argument. Taki sposób prezentacji schematu jest trudny do analizowania ponadto niełatwy do wykonania graficznego. Dlatego warto takie złożone wyrażenie rozrysować jako oddzielny schemat blokowy, nadając temu schematowi jakąś nazwę i nazwę tę wpisać do podstawowego schematu wewnątrz bloku decyzyjnego w postaci np. „Procedura nazwa”. Informacje pomocnicze dla użytkowników Apache OpenOffice i LibreOffice w systemie MacOs System operacyjny Windows/Linux System operacyjny MacOs Kliknięcie prawym przyciskiem myszki Control + kliknięcie Klawisz CTRL (w skrótach klawiaturowych) Klawisz ⌘ F5 Nawigator Shift + ⌘ + F5 F11 Style i formatowanie ⌘ + T Funkcja JEŻELI to jedna z najbardziej popularnych funkcji w Excelu, ale nie potrafi (domyślnie) używać kilku warunków. Poniżej pokażę Ci, jak ją „wspomóc”, aby mogła posłużyć się kilkoma warunkami. SPIS TREŚCI 1 Przypomnienie funkcji JEŻELI w Excelu2 Kilka łącznych warunków w excelowej funkcji Kiedy przyda się funkcja ORAZ użyte razem z Szczegółowe wyjaśnienia ORAZ3 Kilka alternatywnych warunków w Kiedy przyda się w Excelu funkcja Przykład LUB z JEŻELI4 Wiele elastycznych warunków w JEŻELI w Wiele warunków w JEŻELI za pomocą Przypomnienie funkcji JEŻELI w Excelu JEŻELI służy do tego, aby wyświetlić jedną z dwóch wartości, albo wykonać jedną z dwóch operacji. Wiem, że to bardzo ogólna definicja, ale zakładać, że już co nieco wiesz na jej temat. Jeśli nie, to zachęcam się do poczytania o funkcji JEŻELI od podstaw w innym wpisie. To, co wyświetli ta funkcja, zależy od warunku, której jest jej pierwszym argumentem. Jest to zazwyczaj porównanie ze sobą dwóch wartości/komórek, sprawdzenie zawartości jakiejś komórki. Wynikiem takiego porównania jest PRAWDA albo FAŁSZ. Rysunek 1. Przykład z dwoma warunkami do sprawdzenia. Powiedzmy, że chcesz przypisać premię wszystkim osobom z księgowości, w kwocie 1000 zł. Wystarczy, więc że sprawdzić, w jakim dziale pracuje każda z osób. Jeśli jednak, chcesz premie przypisać tylko osobom z księgowości, które jednocześnie pracują w firmie min. 5 lat? To masz wtedy już 2 warunki, które należy sprawdzić, ale jak to zrobić, skoro JEŻELI przyjmuje tylko jeden warunek w swoim pierwszym argumencie? – takie przykłady będę omawiał w dalszej części tego artykułu. Kilka łącznych warunków w excelowej funkcji JEŻELI Aby sprawdzić wiele warunków JEŻELI, będziemy potrzebowali dodatkowej funkcji, bo funkcji JEŻELI nie jesteśmy w stanie zmienić ani ulepszyć. Kiedy przyda się funkcja ORAZ Zacznę od przykładu przywołanego kilka linijek wyżej. Aby dostać premię, osoba musi zarówno pracować w księgowości, jak i być w firmie od co najmniej 5 lat. Musi więc ona spełnić jednocześnie oba warunki. Nie wystarczy, że jeden z nich będzie spełniony. Wtedy przyda nam się funkcja ORAZ. ORAZ użyte razem z JEŻELI Funkcja ORAZ sprawdza wiele warunków i tylko wtedy gdy wszystkie są prawdziwe, to też zwraca PRAWDĘ. Jej wynikiem jest jedna wartość PRAWDA lub FAŁSZ (bez względu na liczbę warunków, które sprawdza) – i o to właśnie nam chodzi! Bo taką jedną wartość możemy już wstawić do funkcji JEŻELI. Oto jak będzie wyglądało to na naszym przykładzie: =ORAZ(B2="Księgowość";C2>=5) Rysunek 2. Funkcja ORAZ sprawdzająca dwa warunki. Wynikiem jest PRAWDA lub FAŁSZ. Funkcja ORAZ sprawdza tutaj dwa warunki (te warunki tak samo zapisujemy jak robimy to w funkcji JEŻELI), gdzie każdy jest zapisany jako osobny argument. Można więc powiedzieć, że ORAZ jest takim agregatorem warunków – czyli dostaje wiele warunków, a „wypluwa” pojedynczy, który jest już zdatny do użycia w JEŻELI. W praktyce tak to właśnie wygląda, czyli ORAZ jest używana jako pierwszy argument wewnątrz JEŻELI. =JEŻELI(ORAZ(B2="Księgowość";C2>=5);1000;0) Rysunek 3. ORAZ jako pierwszy argument w funkcji JEŻELI w Excelu. Szczegółowe wyjaśnienia ORAZ Funkcja ORAZ może przyjmować dowolnie dużo argumentów, czyli warunków. Może ich być 2 albo może ich być też 20. Istotne jest to, że zwraca PRAWDĘ tylko wtedy, gdy wszystkie warunki są prawdziwe. Poniżej przykładowe zestawy kilku warunków i wynik tej excelowej funkcji: PRAWDA, PRAWDA, PRAWDA -> wynikiem będzie PRAWDA FAŁSZ, FAŁSZ -> wynikiem będzie FAŁSZ PRAWDA, FAŁSZ -> wynikiem będzie FAŁSZ PRAWDA, PRAWDA, FAŁSZ, PRAWDA, PRAWDA, PRAWDA -> wynikiem będzie FAŁSZ. Kilka alternatywnych warunków w JEŻELI Możemy wyobrazić sobie podobny przykład jak wyżej, ale tym razem premię dostają wszyscy z księgowości oraz wszyscy o stażu min. 5 lat. Czyli jeśli „pracujesz w księgowości lub pracujesz min. 5 lat”, to otrzymasz premię. Kiedy przyda się w Excelu funkcja LUB Jest ona podobna do ORAZ, w tym sensie, że również podajemy jej wiele warunków, a ona zwraca tylko jedną wartość: PRAWDA lub FAŁSZ. Działa ona jednak tak, że jeśli chociaż jeden z warunków jest prawdziwy, to cała funkcja też zwraca PRAWDĘ. Przykład LUB z JEŻELI Wracam do naszego przykładu. Zapisuję funkcję LUB dokładnie tak, jak funkcję ORAZ (w poprzednich przykładzie), czyli z takimi samymi warunkami. Tylko, teraz będą inne wyniki – nasze wymagania są mniej rygorystyczne, bo wystarczy spełnić jeden z dwóch warunków (jeśli ktoś spełnia obydwa, to także dostanie premię, ale w pojedynczej wysokości – nie podwójnej). =JEŻELI(LUB(B2="Księgowość";C2>=5);1000;0) Rysunek 4. Funkcja LUB jako pierwszy argument funkcji JEŻELI, łączący wiele warunków. Widać więc, że sposób korzystania z ORAZ i LUB jest bardzo podobny, tylko wybór funkcji zależy od tego, jak bardzo rygorystycznie patrzymy na warunki (czy mają być spełnione wszystkie warunki, czy może przynajmniej jeden warunek). Wiele elastycznych warunków w JEŻELI w Excelu Funkcje ORAZ i LUB radzą sobie dobrze z typowymi przypadkami – czyli „wszystko” albo „przynajmniej jeden” – czyli wszystkie warunki muszą być prawdziwe (w przypadku funkcji ORAZ) albo wystarczy, że chociaż jeden warunek będzie prawdziwy (w LUB). A co zrobić, jeśli musimy sprawdzić, czy przynajmniej 3 spośród 5 warunków są prawdziwe? Wiele warunków w JEŻELI za pomocą Widać już po nazwie funkcji że jest w pewnym sensie podobna do JEŻELI. Są podobne w tym sensie, że obie porównują wartości (czyli sprawdzają warunek), choć ostatecznie przydają się w innych sytuacjach. Możemy jednak wspomóc się tutaj funkcją Jeśli nie znasz jej w ogóle, to polecam najpierw zaznajomić się z podstawami funkcji w osobnym wpisie. Służy ona do policzenia „ile komórek spełnia pewien warunek”. A my musimy właśnie to zrobić, czyli sprawdzić, czy „przynajmniej 3 spośród 5 komórek” spełnia jakiś warunek. Rysunek 5. 5 warunków, gdzie min. 3 powinny być spełnione. Weźmy przykład jak powyżej, czyli mamy 5 sędziów, którzy oceniają pewien wniosek. Sprawdzamy, czy przynajmniej 3 z nich oceniło go pozytywnie. Funkcja ORAZ i LUB nie zdadzą tutaj egzaminu. Używamy więc funkcji żeby policzyć ile razy w tych 5 komórkach pojawiło się słowo „Tak”. = Rysunek 6. Funkcja liczy ilość słów „Tak”. zwróci nam liczbę, czyli 0, albo 1, albo 2,…, albo 5. Taka informacja jest już dla nas bardzo konkretna i łatwo jej użyć. Wystarczy zrobić porównanie tego wyniku (tej otrzymanej liczby) z liczbą 3 (która stanowi nasz próg). =JEŻELI( Rysunek 7. sprawdzająca kilka warunków, umieszczona jest w pierwszym argumencie JEŻELI. Jeśli wynikiem będzie PRAWDA, to znaczy, że przynajmniej 3 sędziów wydało zgodę. Można wtedy wstawić powyższe wyrażenie do pierwszego argumentu funkcji JEŻELI i mamy gotową formułę. Oczywiście, to jest tylko jeden przykład zastosowania dodatkowej funkcji w JEŻELI, w przypadku gdy mamy w Excelu wiele warunków do spełnienia. Możesz wpaść do pomysł zastosowania różnych innych funkcji i także użyć ich w podobny sposób. Powiązane wpisy poradnikowe Please add exception to AdBlock for If you watch the ads, you support portal and users. Thank you very much for proposing a new subject! After verifying you will receive points! adam_skrzypczak 22 Feb 2018 11:17 10713 #1 22 Feb 2018 11:17 adam_skrzypczak adam_skrzypczak Level 2 #1 22 Feb 2018 11:17 Witajcie, potrzebuję pomocy przy wpisaniu kilku warunków z użyciem funkcji JEŻELI. Jeden warunek ogarnąłem, ale jak dodać dodatkowe warunki... W załączniku dodaję plik w LibreOffice Excel. Bardzo to dla mnie ważne, proszę o pomoc. #2 22 Feb 2018 14:06 Zbych034 Zbych034 Level 38 #2 22 Feb 2018 14:06 Dajesz funkcję zagnieżdżoną. Jeżeli pierwszy warunek funkcji jeżeli jest spełniony to wstawia wartość jak nie to przechodzi do następnego itd. =jeżeli(a=b;PrawdaB;jeżeli(a=c;PrawdaC;....... #3 22 Feb 2018 14:17 adam_skrzypczak adam_skrzypczak Level 2 #3 22 Feb 2018 14:17 czyli chodzi ci '$', tak? #4 22 Feb 2018 14:27 Zbych034 Zbych034 Level 38 #4 22 Feb 2018 14:27 Ten symbol to trwałe adresowanie. #5 22 Feb 2018 14:29 adam_skrzypczak adam_skrzypczak Level 2 #5 22 Feb 2018 14:29 oki, to jakim symbolem mam zagnieździć funkcję? #6 22 Feb 2018 14:37 Zbych034 Zbych034 Level 38 #6 22 Feb 2018 14:37 W poście 2 masz przykład. #7 22 Feb 2018 15:41 adam_skrzypczak adam_skrzypczak Level 2 #7 22 Feb 2018 15:41 nie mam pojęcia jak to zrobić, pomożesz mi jakoś, nie mam pojęcia jak dodać kolejne warunki aby się spełniały #8 22 Feb 2018 17:33 Prot Prot Level 38 #8 22 Feb 2018 17:33 Wklej sobie w komórce F3 formułę i przeciągnij po kolumnie: Źródło obrazu: Pixland/Pixland/Getty Images Microsoft Excel 2007 może być używany do różnych funkcji. Wiele osób użyje go jako sposobu obliczania wartości na podstawie różnych wartości wstawionych do komórek, podczas gdy inne będą używać go jako ustrukturyzowanego sposobu przechowywania danych. Jeśli jesteś jednym z tych ostatnich typów użytkowników, być może napotkałeś sytuację, w której musiałeś przechowywać hiperłącza w wiadomościach e-mail w arkuszu kalkulacyjnym. Podczas gdy wiele osób będzie musiało umieścić tylko jedno hiperłącze w każdej komórce, inne mogą wymagać więcej. Na szczęście, korzystając z funkcji dostępnych w Excelu, można to łatwo osiągnąć. Krok 1 Uruchom aplikację Microsoft Excel 2003. Krok 2 Utwórz nowy arkusz kalkulacyjny lub otwórz istniejący arkusz, w którym chcesz dodać hiperłącza do wiadomości e-mail. Krok 3 Skonfiguruj żądaną komórkę do rozmiaru, który z łatwością pomieści dwa wiersze tekstu. Można to zrobić, klikając bok nagłówka wiersza lub kolumny, który chcesz rozwinąć, i przeciągając go w kierunku rozwinięcia. Na przykład, jeśli chcesz dostosować komórkę B2, kliknij prawą krawędź nagłówka kolumny B i przeciągnij ją w prawo. Rzeczywista szerokość będzie zależeć od długości adresu e-mail. Następnie kliknij dolną granicę nagłówka wiersza 2 i przeciągnij ją w dół. Wysokość 50 powinna z łatwością pomieścić dwa rzędy tekstu. Krok 4 Kliknij opcję „Widok” u góry ekranu. Krok 5 Wybierz opcję „Paski narzędzi”, a następnie opcję „Rysowanie”. Krok 6 Wybierz pole tekstowe z dolnego paska narzędzi. Krok 7 Kliknij swoją komórkę i skonfiguruj kształt. Krok 8 Wpisz adres e-mail w polu tekstowym. Krok 9 Powtórz kroki 7 i 8 dla drugiego pola tekstowego, upewniając się, że pola nie nakładają się. Twoje hiperłącza e-mail pojawią się automatycznie. Krok 1 Uruchom aplikację Microsoft Excel 2007. Krok 2 Utwórz nowy arkusz kalkulacyjny lub otwórz istniejący arkusz, w którym chcesz dodać hiperłącza do wiadomości e-mail. Krok 3 Skonfiguruj żądaną komórkę do rozmiaru, który z łatwością pomieści dwa wiersze tekstu. Można to zrobić, klikając bok nagłówka wiersza lub kolumny, który chcesz rozwinąć, i przeciągając go w kierunku rozwinięcia. Na przykład, jeśli chcesz dostosować komórkę B2, kliknij prawą krawędź nagłówka kolumny B i przeciągnij ją w prawo. Rzeczywista szerokość będzie zależeć od długości adresu e-mail. Następnie kliknij dolną granicę nagłówka wiersza 2 i przeciągnij ją w dół. Wysokość 50 powinna z łatwością pomieścić dwa rzędy tekstu. Krok 4 Wybierz zakładkę „Wstaw”, a następnie kliknij opcję „Pole tekstowe”. Skonfiguruj kształty pól w komórce tak, aby się nie nakładały. Krok 5 Zaznacz każdy adres e-mail, a następnie kliknij go prawym przyciskiem myszy i wybierz „Hiperlink”. Kliknij opcję „adres e-mail” w lewym dolnym rogu i wpisz adres e-mail. Wskazówka Ta metoda może służyć do wstawiania więcej niż dwóch hiperłączy e-mail w jednej komórce. Pamiętaj, że kliknięcie łącza otworzy nową wiadomość w domyślnej aplikacji pocztowej. Jak sprawdzić wiele warunków jednocześnie? Funkcje ORAZ i LUB pomogą 🙂 Funkcja ORAZ potrafi sprawdzić czy wszystkie warunki (testy logiczne) są spełnione. Funkcja LUB sprawdza czy którykolwiek z podanych warunków jest spełniony. Obie funkcje w wyniku podają wartość PRAWDA albo FAŁSZ. Obie funkcje są tak samo zbudowane i potrafią sprawdzić do 255 warunków (testów logicznych) jednocześnie. Połączenie funkcji ORAZ i funkcji LUB może dawać fantastyczne efekty. W tym odcinku zobaczysz jak łączyć te funkcje i zagnieżdżać ORAZ i LUB jedna w drugiej aby sprawdzać naprawdę skomplikowane wymagania. Użyta/e funkcja/e: ORAZ, LUB, JEŻELI Pobierz plik do filmu: Nazwa pliku: excel-760 – Jak sprawdzić wiele warunków jednocześnie – funkcja ORAZ, funkcja

kilka funkcji jeżeli w jednej komórce